Op bezoek bij de uroloog

Vandaag zei de arts: “Dank u, u was meer therapeut voor mij dan ik voor u”, en met een boks nam ik afscheid van hem.

Na de gebruikelijke checkup (alles was goed), kwamen we in gesprek over mijn rouw vanwege mijn overleden dochter (kerst 2024). En over de rouw van een vriend van de arts. De zoon van die vriend was recent overleden. De arts vond het lastig om met zijn vriend verbinding te maken in de rouw en stelde heel kwetsbare vragen hoe ik daar tegenaan keek vanuit mijn ervaring.

Mijn advies kort samengevat:
– Iedereen heeft een uniek rouwproces
– Blijf luisteren, luisteren en luisteren
– Haal mooie herinneringen op van degene die overleden is
– Stop niet met bellen of appen wanneer je de eerste keer geen contact krijgt
– Ook niet na de tweede, derde, vierde poging, blijf aanhoudend zoeken naar een manier om de brug te slaan met degene die rouwt.
– Als de vriendschap-relatie belangrijk voor jou was voor het overlijden, blijf dan zoeken naar een manier hoe je belangrijk kan blijven voor de ander.
– Degene die zwaar rouwt heeft in 1e instantie geen energie om de relatie te onderhouden, dus dat is aan jou.
– De rouw en pijn in het hart van degene die rouwt is niet minder na een paar weken, maanden, jaren, maar er komt een tijd dat zij weer energie krijgen voor andere zaken naast de rouwarbeid. (Zie illustratie en ik ervaar het zo letterlijk zelf ook)
– Het cadeau wat je terug krijgt wanneer je in verbinding kan komen met iemand die rouwt is een hechtere relatie, meer liefde voor elkaar en een diepere levenservaring.

Een liefdevolle groet Arjan